Op deze pagina▾
Een Belgisch productiebedrijf sloot in 2020 een variabele lening van €1 miljoen af bij KBC. In 2020 was de EURIBOR -0,6% — de rentedekkingsratio (ICR) bedroeg 6,0x, ruim boven het covenant van 2,5x. Tegen 2023 stond de EURIBOR op 3,9%. De rentekosten van het bedrijf verdrievoudigden. De ICR daalde naar 2,0x — net onder de drempel. Er was geen operationeel probleem, enkel een tariefwijziging die het bedrijf contractueel kwetsbaar maakte.
Dit scenario speelde zich af bij tientallen Belgische KMO's. Uit het Financiële Stabiliteitsrapport van de NBB (2024) blijkt dat de gemiddelde rente op KMO-leningen tussen 2021 en 2023 steeg van 1,6% naar 3,7% — een stijging van 210 basispunten. Eind 2023 had 16,5% van de leningen in hun portfolio een ICR onder 2,5x. De ICR-covenant is daarmee in veel gevallen de meest acute financiële verbintenis in een leendossier.
Wat is een rentedekkingsratio covenant?
Een interest coverage ratio (ICR) covenant eist dat uw bedrijfswinst uw rentekosten met een minimumfactor overstijgt. De meest gebruikte formule is: <strong>EBIT ÷ Rentelasten</strong> of <strong>EBITDA ÷ Rentelasten</strong>. Een ratio van 3,0x betekent dat u drie keer zoveel operationele winst genereert als u aan rente betaalt.
Anders dan de DSCR — die ook aflossingen meeneemt — focust de ICR puur op het vermogen om rente te betalen. Hierdoor is hij een geschikte maatstaf voor leningen met lange looptijden of bulletstructuren waarbij de hoofdsom pas op het einde wordt terugbetaald.
Waarom eist de bank dit covenant?
De ICR is voor banken een vroegtijdige stressindicator. Een dalende ratio — veroorzaakt door stijgende rente of dalende winst — signaleert dat de rentemarge slinkt. Het covenant geeft de kredietverstrekker een contractueel ankerpunt om in gesprek te gaan voordat u technisch in gebreke raakt.
Voor Belgische banken is de ICR standaard bij variabele-rentende leningen en bij leningen aan bedrijven in cyclische sectoren. Bij vaste rente wordt het covenant minder frequent opgenomen, omdat het renterisico al is afgedekt.
Rentecyclus en het ICR-risico
De EURIBOR-cyclus van 2021–2023 legde een structureel probleem bloot: ICR-covenanten worden onderhandeld op het moment van afsluiten, op basis van de rentevoet van dat moment. Als die rentevoet nadien sterk stijgt, kan een gezond bedrijf in contractuele breuk raken zonder enige verslechtering in operationele prestaties.
Bij het afsluiten van een variabele lening met een ICR-covenant is het essentieel om een stresstestscenario te modelleren: wat gebeurt er met uw ICR als de EURIBOR 200 of 300 basispunten stijgt? Dit bepaalt hoeveel buffer u bij afsluiting moet bedingen.
Wat zijn gangbare drempelwaarden?
Belgische banken hanteren voor KMO-leningen doorgaans een ICR-drempel tussen 2,0x en 3,5x. De meest voorkomende drempel is 2,5x. Dienstverlenende bedrijven met stabiele marges krijgen soms lagere drempels; kapitaalintensieve sectoren en bedrijven in herstructurering hogere.
De keuze tussen EBIT en EBITDA als noemer heeft grote gevolgen. EBITDA is hoger dan EBIT — het telt afschrijvingen terug op — waardoor de ratio bij eenzelfde drempel eenvoudiger te behalen is. Vraag bij afsluiting altijd uitdrukkelijk naar de definitie die de bank hanteert.
Wat moet u in de gaten houden?
Drie dynamieken drukken de ICR: (1) stijgende EURIBOR bij variabele leningen — het meest acute risico na 2022; (2) dalende operationele winst door kostenstijgingen of omzetdaling; (3) nieuwe schulden die extra rentekosten meebrengen zonder EBIT-stijging.
Let ook op de koppeling met de DSCR: beide meten kasstroombuffer, maar de ICR is strenger bij hoge aflossingen en de DSCR strenger bij hoge rentekosten. Beide covenanten samen in één contract is gebruikelijk en creëert dubbele blootstelling.
Wat kunt u onderhandelen?
Bij een ICR covenant zijn vier elementen onderhandelbaar: de drempelwaarde, de grondslag (EBIT of EBITDA), de behandeling van variabele rente en de cure-periode.
De meest waardevolle onderhandeling is de overstap van EBIT naar EBITDA als noemer. Voor een productiebedrijf met hoge afschrijvingen kan dit de ratio aanzienlijk verhogen. Bij een variabele lening kunt u vragen om de ICR te berekenen op een EURIBOR-cap — zodat een marktstijging niet automatisch een breuk veroorzaakt.
Vraag bij afsluiting altijd naar een cure-periode van 30 tot 60 dagen. Zo heeft u tijd om een breuk te herstellen — door kapitaalinbreng, kostenverlaging of renteafdekking — voordat de bank formele maatregelen neemt.
De snelste manier om te zien of een Interest coverage ratio-convenant — en elke andere voorwaarde — in uw term sheet staat, is Credia het laten lezen. Upload de PDF en u krijgt elk convenant geïdentificeerd en uitgelegd, in heldere taal, in minder dan twee minuten.
Analyseer uw term sheetNieuw met term sheets? Lees onze term sheet gids.
Veelgestelde vragen
Wat is een Interest coverage ratio-convenant?
Een rentedekkingsratio (ICR) eist dat uw EBIT interestuitgaven met een minimumveelvoud overstijgt. Het meet uw vermogen om interestbetalingen uit winsten te betalen.
Wat gebeurt er als u een Interest coverage ratio-convenant schendt?
Als winstgevendheid daalt of renteverhogingen plaatsvinden (op variabele schuld), wordt uw dekkingsratio strakker. Dit creëert druk om marges te handhaven en kosten te beheren om interestbetalingen comfortabel te dekken.
Kunt u een Interest coverage ratio-convenant onderhandelen?
De meeste convenantvoorwaarden zijn onderhandelbaar in de term sheet fase, voordat de juridische documentatie wordt opgesteld. Let bij het Interest coverage ratio-convenant op de definitie, de drempel, de testfrequentie en de hersteltermijn. Vraag uw relatiebeheerder welke flexibiliteit er is, en laat uw accountant bevestigen dat het niveau er een is dat uw onderneming comfortabel kan aanhouden. Lees elke regel.